میخوام به سوالم بدون فک کردن به هیچ شرایطی جواب بدی.فقط جواب بدی تا حست بام حرف بزنه.سوال اینه:

Would you marry me?

تووو یکی از پیام هایی که برام فرستاده بود به من گفت: تو منو چقد میشناسی که بدون حرف زدن با من نتونی...راس میگفت.قدمت آشنایی ما هنوز به شیش ماه هم نرسیده بود.ولی من هر لحظه که به او فکر میکردم انگاز از روزی که هوای این دنیارو خارج از شکم مادرم تنفس کردم میشناختمش.

عروس من آیا باید ، سال ها بگذرد تا آشنای من و قلب من باشی یا با همان یک شب با همان یک عکس با همان یک نگاه با همان یک کتاب مبدل شدی به آشناترین فرد با تپش های با لرزه ی بی ترس قلب عاشق من??

الکساندر گراهامبل اگر الان بود و میفهمید چقدر برای یک زنگ منتظرم شاید خودش باز دست بکار میشد.

شاید این همه دوری این همه عطش برای شنیدن صدایش غیر منطقی باشد اما در چنین شرایطی من غیر منطقی ترین آدم کره ی زمینم.

چند ثانیه برام کافیه که آروم بشم.

کوتاه ترین چند ثانیه ی عمرم خواهد بود میدونم اما بش نیاز دارم.

حس خوبی ندارم اصن...

هستی و نیستی

نیستی و هستی

اصن ولش کن میگذرونم یه جورایی...

الان تنها دلخوشیم پاییزه...صدای برگای خشک...بارون...و یه فکر که همش توو ذهنمه

#انبار_فکر

شک نکن که بت شک ندارم فقط یه حس نا آشناییه ...انگار کورم کرم لالم ...نمیدونم چمه...فک نمیکردم رمان دوران نوجوانی این همه درگیرم کنه یه روز...

#چشم_هایش

گرچه درگیرم ولی بیشتر درگیر رفتنای یهوییم که با کلی علامت سوال فقط به جواب میرسی...

موندم که حالا که خود فصل زرده اون کجاست بم گفت بنویس میخونم اگه واقعا اینطوره چرا هیچ پیامی نمیرسونه کفترای خوش ذوق آسمون گرفته.درگیرم بیشتر از همه با کفترایی که دیگه عین قبل خبر نمیرسونن...حتما کفترا مشکل دارن دوس دارم اینجوری فک کنم حداقل